شنیدهام عزم سفر کرده ای
ساعت ۷:۴۲ شبه و من وحشتناک احساس خستگی میکنم.
تقریباً یک هفتهای میشه که بعد از اتمام پروژه، توی استراحتم. استراحتی که انگار بیشتر از اینکه بهم انرژی بده، منو تنبل و خوابآلود کرده!
از نظر روحی توی وضعیت نسبتاً پایداری هستم. درسته که انگیزه و انرژیام تقریباً صفره، ولی حداقل استرسم یه مقدار کنترل شده. با این حال، باید از شنبه یه فعالیتی رو شروع کنم و نذارم بیشتر از این درجا بزنم. گذر زمان داره منو عقب میندازه و من نمیخوام دست روی دست بذارم. به هر حال باید یه کاری بکنم.
رزومهام رو چند جا فرستادم، ولی فکر نمیکنم فعلاً بتونم کاری پیدا کنم. از طرفی ارشد هم قبول نشدم که خب، اوضاع رو یکم پیچیدهتر میکنه.
فعلاً پروژهام تازه تسویه شده و تا آخر آبان میتونم دوام بیارم البته همینم فکر کنم یکی دو روز دیگه باید بره برای دکتر!
امیدوارم دو سه تا پروژه کوچیک گیرم بیاد و بتونم شروع کنم. حداقلش اینه که بیکار نمونم و یه کاری برای انجام دادن داشته باشم.
دیگه چی بگم؟
نه حرف فلسفی خاصی دارم و نه نصیحت عاقلانهای که بخوام بزنم. به نظرم کمحرف زدن و مشغول بودن خیلی بهتر از گ** خوردن زیادی هست.
کامنت ثبت شده است.